“Misschien is dit mijn kans.”
Op een vrijdag zat ze bij de huisarts en die vroeg of ze weleens aan een maagverkleining had gedacht. Dat raakte haar. “Ik schrok zó erg, ik voelde mijn hart in mijn keel. Eerst voelde ik vooral verdriet en woede. Maar ergens, heel diep vanbinnen, zag ik ook een klein lichtje. Misschien is dit mijn kans.” Ze besloot zich goed in te lezen en sprak met een kennis die bij Vitalys onder behandeling was geweest. Dat gaf haar vertrouwen. Al snel nam ze de beslissing: ze ging ervoor. “Ik voelde me trots, maar ook enorm kwetsbaar. Ik durfde het eerst niet aan iedereen te vertellen.” Gelukkig reageerde haar directe omgeving positief en voelde ze zich gesteund - al waren er ook mensen die twijfels uitten.
In oktober 2021 volgde de screening. Nieke was enorm gespannen. “Ik was zó bang voor het moment van wegen. Ik durfde gewoon niet te kijken. De weegschaal was jarenlang mijn vijand.” Na een tijdje kwam het goede nieuws: ze mocht starten met de groepsbijeenkomsten. “Ik voelde me zó trots!” In de groep herkende ze zichzelf in de verhalen van anderen, waardoor ze zich gezien en begrepen voelde. “Ik heb de groepsbijeenkomsten als heel goed en fijn ervaren.”
Een nieuw begin
Eind maart 2022 kwam het telefoontje: de operatiedatum stond vast. Op 22 april kreeg ze haar gastric sleeve. “Ik was kalm, verrassend genoeg. Ik dacht alleen maar: hier ga ik, op naar een nieuwe ik.” De operatie verliep goed, en ook het herstel ging voorspoedig. “De verpleegkundigen waren zó lief en betrokken.” Het natraject kostte veel energie, maar ze hield vol - met resultaat. Nieke viel van 121,7 kilo af naar 69 kilo. Ze voelt zich gelukkiger dan ooit. Zeker toen ze een gezonde dochter kreeg. “Dat was voor mij het allermooiste cadeau. Als ik deze stap niet had gezet, had ik waarschijnlijk nooit moeder kunnen worden.” Nieke kijkt met trots terug op haar reis: “Niks is onmogelijk - ik ben heel erg dankbaar.”
