Cookiemelding

Om je beter van dienst te kunnen zijn, maakt Vitalys gebruik van cookies. Je blijft anoniem. Lees voor meer informatie ons cookiestatement.

‘Ik heb 7 jaar niet op mijn paard gereden, ik was te zwaar geworden’

Lisette van den Berg kampt al jaren met haar gewicht. Als fervent paardenliefhebber werd dat op een gegeven moment een probleem.’ Ik heb al 7 jaar niet op mijn paard gereden, ik was te zwaar geworden voor hem’ vertelt Lisette. ‘Ik heb drie Friese paarden in de wei staan achter mijn huis. Maar ik merkte dat mijn gewicht een probleem werd met rijden. Ik ben toen gaan mennen. Zo was ik nog steeds bezig met mijn grote passie, maar hoefde ik niet op het zadel.’

‘Vorig jaar besloot ik dat het genoeg was. Toen werd ik gewezen op het afvallen met medicatie. Ik kwam onder begeleiding van een internist en nu ben ik ruim 25 kilo afgevallen. Dat is behoorlijk veel, maar ik ben ook anders gaan eten. Zonder je leefstijl aan te passen gebeurt kom je er niet. De medicatie helpt je hierin. Ik spuit elke dag met een soort ‘diabetes-pen’ de medicatie in mijn onderbuik. Hier voel je niets van. Ik merk dat ik gedurende de dag minder honger heb, het lijkt alsof mijn bloedsuikerspiegel constanter is waardoor je minder momenten hebt van trek.’

Mijn doel is om weer op mijn paard te kunnen rijden

‘Nu ik heel wat kilo’s lichter ben, wil ik weer op mijn paard kunnen rijden. Ik vind het heel erg spannend, want het is toch zeven jaar geleden dat voor het laatst op een paard zat.’ Lisette zal op haar paard Bram gaan rijden, een groot Fries paard. ‘Het spannendste vind ik het moment van opstappen. Ik heb er een speciale opstapkruk voor gekocht, het is ook zo lang geleden. Kan ik het nog wel?’

Dan is het moment daar. Bram is opgezadeld en wacht geduldig op zijn baasje. ‘Nou, daar gaan we Bram. Goed stil blijven staan, hè?’ Met een kordate zwaai van haar been gaat Lisette in het zadel zitten. ‘Ik zit! Dat ging best goed!’ Alsof ze gisteren nog gereden hebben, stapt Bram door het weiland. ‘Na zeven jaar zit ik weer op mijn paard. Het voelt eigenlijk heel erg vertrouwd, ik heb ook niet het idee dat ik te zwaar voor hem ben.’ De opluchting is duidelijk van Lisettes gezicht te lezen. ‘Een nieuw begin, dit gaan we vaker doen, Bram! Ik zal de volgende keer mijn rijbroek aandoen in plaats van mijn spijkerbroek, die pas ik ook weer!’